Raamvisite

Mijn raamvisites zijn ontstaan aan het begin van de Coronacrisis. Ik had een sterke behoefte om iets te doen, iets te betekenen voor mensen, die bang waren, ziek of eenzaam.  

Ik herinnerde mij dat we nog ergens een krijtstift in huis hadden, waarmee je op ramen kon tekenen. Ik tekende al veel en bedacht dat het een geweldige oplossing zou zijn. Het kon helemaal veilig, ik buiten in de tuin en de ontvanger binnen in huis. 

Ik oefende wat op ramen bij vriendinnen en heb toen een oproepje geplaatst op Facebook en Instagram : "Ken je iemand die in quarantaine zit, eenzaam of angstig is? Ik ga graag op raamvisite, waarbij ik een tekening maak op het raam".  

Er kwamen meteen reacties en aanvragen binnen. "Ik kan mijn dochter en kleinkind niet zelf bezoeken, vanwege Corona", Mijn moeder is heel angstig en zit alleen thuis in quarantaine", "Wil je voor mijn vrouw een tekening komen maken, ze is ziek, wij mogen het huis niet uit". Binnen een korte tijd had ik al tientallen raamvisites gedaan, heel veel mooie en ontroerende momenten meegemaakt en dankbare reacties van mensen ontvangen. Ik deelde op social media en voelde dat het veel goeds bracht.

Mijn initiatief groeide en werd opgepikt door de gemeente, regionale kranten en werd gebruikt in een nieuwjaarsfilmpje van onze burgemeester, die mij ook persoonlijk een bedankje heeft gegeven. Ik haalde er nog een paar tekenaars bij en ging ook met jongeren samen tekenen. 

Ik vroeg een vergoeding aan bij de Haella Stichting voor kleine coronahulp en kreeg deze steun twee keer.  

Ik kijk met veel trots terug op deze spontane actie, waarmee ik niet alleen voor anderen, maar ook voor mezelf veel heb kunnen betekenen. Het heeft mij mooie contacten en veel tekenervaring opgeleverd, waar vervolgens ook weer leuke opdrachten uit kwamen.